Ποια είναι η θέση των εγωκεντρικών υποδείξεων στο Ισλάμ;

Λεπτομέρειες Ερώτησης


– Ποια είναι η θέση των θετικών επιβεβαιώσεων, όπως “Είμαι επιτυχημένος, είμαι ευτυχισμένος”, στο Ισλάμ;

– Επιτρέπονται τέτοιου είδους υποδείξεις;

– Ποια πρέπει να είναι η αίσθηση και τα συναισθήματά μας σχετικά με αυτό;

Απάντηση

Αγαπητέ αδελφέ/αγαπητή αδελφή,


Απάντηση 1:


Ένας στρατιώτης,

για ένα όπλο που του είχε ανατεθεί


το όπλο μου


εν τω μεταξύ,

Είναι υπό την ευθύνη μου, εγώ είμαι υπεύθυνος/η.

θα ήθελε να πει. Ή μήπως;

Είναι δικό μου και είναι ιδιοκτησία μου.

δεν το λέει με αυτή την έννοια.


Κάθε άνθρωπος που είναι στρατιώτης του Θεού.

που του δόθηκε

ψυχή και συναισθήματα που ανήκουν στην ψυχή, σώμα και συσκευές που ανήκουν στο σώμα

ή

για τις εργασίες που γίνονται με τη βοήθειά τους

εγώ


εν τω μεταξύ,

που μου έχουν ανατεθεί, που είναι υπό την ευθύνη μου

πρέπει να το πει με την έννοια αυτή, η πρόθεσή του, ο στόχος του, ο σκοπός του πρέπει να είναι αυτός.

Συμπερασματικά,

Και τα αγαθά, και η περιουσία, και η ψυχή, και το σώμα, και ο κόσμος, και η μετά θάνατον ζωή ανήκουν στον Θεό.

Σύμφωνα με αυτό,

εγώ

όπως

εγώ

όπως

Εγώ το έκανα.

Δεν υπάρχει καμία ευλογία, κατόρθωμα, αρετή ή ικανότητα που να μπορούμε να διεκδικήσουμε ως δική μας.

Επομένως, ο άνθρωπος οφείλει να εκτελεί τα καθήκοντά του με τον ενδεδειγμένο τρόπο, εντός των ορίων του νόμιμου και του θεμιτού, επαρκώς και στην κατάλληλη στιγμή, αλλά θα πρέπει να αποδίδει την επιτυχία όχι στον εαυτό του, αλλά στον Θεό, και να Του εκφράζει την ευγνωμοσύνη του.

Εν ολίγοις, ο άνθρωπος πρέπει να αποδέχεται τις ευλογίες που του δίνονται, αλλά να μην τις αποδίδει στον εαυτό του.


Απάντηση 2:

Ο άνθρωπος, από τη φύση του, είναι το πιο αδύναμο, το πιο φτωχό και το πιο ανήμπορο πλάσμα ανάμεσα στα ζωντανά όντα. Εξαρτάται τόσο από τους ομοίους του όσο και από οτιδήποτε άλλο. Σε αυτό το θέμα, δεν μπορεί να φτάσει ούτε ένα σπουργίτι.

Παρά την αδυναμία και τη φτώχεια του, ακόμα κι αν του έδιναν όλο τον κόσμο, η όρεξή του δε θα χόρταινε, το βλέμμα του θα έπεφτε σε άλλους πλανήτες, σε οτιδήποτε άλλο στο σύμπαν…


Αυτός είναι ο άνθρωπος που ο Θεός όρισε ως χαλίφη (αντιπρόσωπό) του στη γη.

Έτσι, ο άνθρωπος, παρά την αδυναμία και τη φτώχεια του, πρέπει να καταλάβει ότι υπάρχει κάποιος που ικανοποιεί όλες τις ανάγκες του.

«Οντότητα»

υπάρχει και μόνο Εκείνος μπορεί να ικανοποιήσει το μάτι και την καρδιά του.

Ναι, όλες οι ευαισθησίες, δηλαδή τα συναισθήματα, οι ικανότητες και τα χαρακτηριστικά που δόθηκαν στον άνθρωπο από τον Δημιουργό, προορίζονται για να βρει τον Δημιουργό του, να γνωρίζει ότι του οφείλει τα πάντα, να στηρίζεται σε Αυτόν και να ζητά βοήθεια από Αυτόν, και συνεπώς να εκπληρώνει με ελεύθερη βούληση τα καθήκοντά του ως υπηρέτης Του.

Έτσι, ο άνθρωπος υπερβαίνει το επίπεδο των αγγέλων, οι οποίοι έχουν σταθερές θέσεις και εκτελούν αδιαμφισβήτητα τις εντολές του Θεού, χωρίς εγωισμό και ελεύθερη βούληση, δηλαδή

εις τα ανώτατα ύψη

αφαιρείται.

Αν, παρά όλα αυτά, ο άνθρωπος δεν βρει τον Θεό του, δεν τον αναγνωρίσει και επαναστατήσει εναντίον Του…

“Εγώ!”

ακόμα κι αν νομίζει ότι τα ξέρει όλα από μόνος του

εις τον βαθύτατον άβυσσον,

δηλαδή, πέφτει στα τάρταρα.

Πόσο ωραία το εκφράζει αυτό το Κοράνι:



«Ορκίζομαι στο σύκο και στην ελιά, στο όρος Σινά και στην πόλη αυτήν, την ασφαλή, τη Μέκκα, ότι εμείς πλάσαμε τον άνθρωπο με την τελειότερη μορφή,»

(με τον ωραιότερο τρόπο)



δημιουργήσαμε. Μετά το

(εξαιτίας της ανταρσίας του, της απομάκρυνσής του από το δρόμο της αποκάλυψης, του ότι σκεφτόταν και έκανε μόνο κακά πράγματα)

τον καταβιβάσαμε στο κατώτατο σημείο των κατωτάτων…”



(βλ. Σύκο, 95/1-5)

Δηλαδή, ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο λογική, βούληση και ικανότητα. Ο άνθρωπος που αποκόπτει το αυτί, το μάτι, την καρδιά και το μυαλό του από την αποκάλυψη και τα δένει με τις επιθυμίες και τις ορέξεις του, λόγω της αχαριστίας του προς τον Θεό, της άρνησής του, της μη αναγνώρισης των θεϊκών εντολών και της ανταρσίας στις πράξεις του, αξίζει να είναι κατώτερος από τα ζώα στα μάτια του Θεού και να πάει στο κατώτερο επίπεδο της κόλασης.

Πράγματι, σύμφωνα με τη διατύπωση του στίχου,


πολλών ανθρώπων




Έχουν καρδιές, αλλά δεν κατανοούν με αυτές τις θεϊκές αλήθειες· έχουν μάτια, αλλά δεν βλέπουν με αυτά τις αλήθειες του Ισλάμ· έχουν αυτιά, αλλά δεν ακούν με αυτά τις εντολές του Ισλάμ. Αυτοί είναι σαν τα ζώα, μάλιστα, είναι ακόμα πιο κάτω/πιο χαμένοι.

.


(βλ. Αλ-Α’ράφ, 7/179)

Ο άνθρωπος, βεβαίως, πρέπει να έχει αυτοπεποίθηση, να εργάζεται με εντιμότητα, να προσπαθεί και να επιμένει. Και κάνοντας όλα αυτά, πρέπει να έχει διαρκώς επίγνωση ότι όλα γίνονται με την άδεια του Θεού, να εμπιστεύεται τον Θεό και να ευχαριστεί και να υπομένει, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα.

Ωστόσο, στις μέρες μας, ο δούλος αφήνεται εντελώς αμέριμνος από τον Αλλάχ.

«Ελεύθερος πολίτης»

και

«Εγώ»

Ο εθνοκεντρικός λόγος και οι εθνοκεντρικές προτροπές δεν συνάδουν με το Ισλάμ.

Γι’ αυτόν τον λόγο, από τα χείλη των προγόνων μας, μπροστά στα γεγονότα…

«Αλχάμντουλιλλάχ», «Σουμπχάναλλαχ»

και

«Αλλάχ ου Ακμπάρ»

Δεν έλειπαν ποτέ οι επιφωνήσεις.

Μια σταγόνα νερό

“Εγώ!”

Τι αξία έχει μια σταγόνα νερό; Αλλά όταν αυτή η σταγόνα αναμειγνύεται με τον ωκεανό, αποκτά αξία ίση με εκείνη της θάλασσας.

Ίσως γι’ αυτόν τον λόγο οι αντωνυμίες στις δυτικές γλώσσες,

«Εγώ-εσύ-αυτός…»

καθώς απαριθμείται με τη σειρά, στα Αραβικά

«Εσύ-εγώ-αυτός…»

μετράται με βάση την κατάταξη. Ίσως το μυστικό να βρίσκεται εδώ.

Ο Προφήτης μας (ειρήνη ας είναι επ’ αυτού) πρέπει να αποτελεί πρότυπο για κάθε στιγμή της ζωής μας· με αμέτρητα χαντίθ μας διδάσκει ότι δεν πρέπει να αποδίδουμε την ύπαρξή μας, τις επιτυχίες μας και τα έργα μας στον εαυτό μας. Και η ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι γεμάτη βαθιά νοήματα και ίσως αποτελεί την καλύτερη απάντηση στην ερώτησή σας:

Μια μέρα, χτυπούν την πόρτα του Κυρίου μας (ειρήνη ας είναι επάνω του).


“Ποιος είναι;”

έτσι διατάσσουν.

Εξωτερικός

“Εγώ!”

λέει.


«Μην πεις εγώ! Πες το όνομά σου!»

έτσι διδάσκουν.

(βλ. Μπουχάρι, Ιστιζάν 17)


Κάντε κλικ εδώ για περισσότερες πληροφορίες:


– Πώς πρέπει να αντιδρούμε όταν κάποιος μας κολακεύει; “Η φωνή σου είναι υπέροχη.” …

– Τι σημαίνει “εγώ”;

– Η αίσθηση του εγώ/της ατομικότητας που υπάρχει μέσα στον άνθρωπο, η οποία στρέφεται προς το δίκαιο…

– Η αυτοπεποίθηση είναι η εμπιστοσύνη στον εαυτό μας; Δηλαδή, η εμπιστοσύνη στον Θεό και στον εαυτό μας…

– Όταν το εγώ του ανθρώπου, η αίσθηση του εαυτού του, είναι ισχυρή, τότε συνεχώς βλάπτει τον εαυτό του…

– Είναι ο άνθρωπος ένα τίποτα; Μήπως η απουσία εγωισμού ονομάζεται μηδενισμός…


Με χαιρετισμούς και ευχές…

Ισλάμ μέσα από ερωτήσεις

Τελευταίες Ερωτήσεις

Ερώτηση της ημέρας